Bij het maken van het zelfportret kwam ik er niet helemaal goed uit. Het leek me een goed idee om de neus en mond nader te onderzoeken, door ze bijvoorbeeld groot te tekenen. Vol enthousiasme ben ik begonnen met het tekenen van een zelfportret op een stuk papier van 1,50m in het vierkant.
Omdat ik het papier nergens kwijt kon ben ik maar op de grond gaan zitten tekenen. Erg vermoeiend, maar door elke keer een kwartiertje te tekenen kom je een heel eind. Om meer overzicht te krijgen heb ik de tekening tegen twee kasten geplakt. Opeens blijken we van alles voor het kerstdiner nodig te hebben. Dat staat natuurlijk in die kasten. Dus maar netjes oprollen en uit de loop neerleggen. Het blijkt een lastige rol papier te zijn, die ik niet echt ergens lekker kwijt kan.
Bij het opruimen van wat spullen is het dan 's ochtends op nieuwjaarsdag zover. Annemarie (mijn vrouw) loopt tegen de opgerolde tekening aan. Deze actie blijkt een uitermate goede relatie test voor de nieuwjaarsdag te zijn.
Maar wat nu? De tekening is bijna klaar. Moet ik hem nog afmaken, inclusief een baan van kreukels? Ik ben er nog niet helemaal uit.
Posts
1 opmerking:
Otto,
Doorgaan!
Je niet laten weerhouden door de omstandigheden. Maar wel heel houden.
Heel veel succes!
Je schildersmaatje ED
Paintered
Een reactie posten