Voor de romantiek opdracht heb ik een vogelvoederhuisje van vetbollenvet gemaakt. Ik ben op zoek geweest naar een manier om vergankelijkheid/verval uit te beelden. Mijn startpunt was om een werk te maken met gebruik van de natuur, omdat die een belangrijke rol speelt in de Romantiek. Mijn eerste idee was om een instortende zonnebloem in een blok hars te gieten. Daarmee wordt het vergaan van de bloem stilgezet en zweeft het tussen twee stadia in. Het gaat mij daarbij om het bewust weer kunnen geven van het moment van verval.
Maar na overleg bleek het juist interessanter om het verval op een andere manier terug te laten komen in de uitvoering van het werk. Om uit te zoeken in hoeverre ik de houdbaarheid van het werk onder controle wil houden. Bij schilderijen ben ik er altijd van uitgegaan dat het werk zolang mogelijk houdbaar moet zijn. Nu is het voor het eerst dat ik dat uit handen geef. Misschien eten de vogeltjes het werk braaf op, maar het kan ook zijn dat het op een andere manier vergaat.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten